Павел Кузенков На сите ни е позната целосната титула на претстоителот на првата, според диптихот, помесна православна црква: „Архиепископ на Константинопол – Новиот Рим и Вселенски патријарх“. Би се рекло дека на сите им е јасно дека зборот „Вселенски“ овде не е нешто повеќе од помпезна византиска титула, трага од почитта кон древната традиција. Инаку, според православното учење, никој – освен Самиот Христос – нема „сесветска јурисдикција“: како што апостолите во братска еднодушност, но самостојно и независно ја воделе својата богозаповедана мисија, така и помесни цркви, кои тие ги основале, се сестри соединети во Светиот Дух како делови на едната Света, соборна и апостолска Црква. Но, сосема поинаку ја разбираат таа титула луѓето кои се далеку од финесите на канонското право и не се запознаени со црковната историја. Во нивната идеја која што се оддалечува од основното значење на зборот „вселена“, таа титула на првиот од патријарсите е официјално признавање на него како лидер на с...